Reisverslag Kenia & Tanzania (week 2)

17 januari 2004
Vandaag om 7.00 uur een stevig ontbijt, want we gaan een flinke wandeling maken! Tegen 8.00 uur stond onze gids klaar. De temperatuur steeg al snel, dus de hemden gingen uit en de petten op. We liepen door het mooie Keniaanse landschap, langs koffie- en theeplantages en door kleine dorpjes. Onderweg mochten we een kijkje nemen bij de Pokot-stam, even hun huisje van binnen bekijken, erg primitief allemaal hoor. Wel oogde dit gezin vrij rijk, ze bezaten 3 huisjes. Nummer 1 fungeerde als woonkamer en slaapkamer voor de ouders, nummer 2 als keuken, met een van klei gemaakt fornuis en in nummer 3 sliepen de kinderen.

Het leek wel of onze groep een attractie was, tientallen kindertjes liepen met ons mee. We deelden snoepjes uit en gaven ze onze lege waterflessen, hier kunnen ze weer dingen van kopen.
Na 4,5 uur durende wandeling waren we wel even aan rust toe. Op de campsite ging iedereen even uitrusten bij de tentjes en werden er wat spelletjes gespeeld. ’s Avonds hadden we lekkere friet gemaakt door onze kok Mozes!

18 januari 2004
Vandaag vertokken we weer naar een ander gedeelte van het land. De truck vertrok rond 9.00 uur richting Mount Elgon, een berg die op de grens met Oeganda ligt. Onderweg stopte we bij een museum, waar John Wilson vertelde over de theoriën over het ontstaan van de mensheid. Dit kan je interessant vinden of niet, ik het laatste! Bij de uitgang van het museum stonden tal van fietstaxi’s op ons te wachten. Voor slechts 55 eurocent brachten ze ons naar de Suam supermarkt in Kitale, dit was zo’n 10 minuten fiets en dat was echt supergaaf! In het stadje wachtte ons een vervelend aanblik, lijmsnuivende kinderen! Na een uurtje vertrokkken we richting de campsite bij Mount Elgon. Eerst even de tenten opzetten en daarna lekker lunchen. Na de lunch liepen we naar de naastgelegen ‘dierentuin’, waar we een giraf uit onze handen lieten eten en konden we een neushoorn van heel dichtbij zien. Deze was hier aan het aansterken, het was een soort ziekenhuis voor neushoorns.

19 januari 2004
7.15 uur aan het ontbijt en alvast een lunchpakketje maken voor de excursie naar Mount Elgon.
Rond 8.00 uur stapten we in 3 terreinwagens en vertrokken we naar Mount Elgon NP.
Dit park was prachtig, heel veel groen en veel bomen! Wat wel jammer was, want de dieren konden goed schuilen. Echt veel wild hebben we hier niet gezien, vooral wat Blauwe apen en van tak tot tak springende Colobus-apen. Na een stop en de lunch reden we weer terug naar het camp, sommige liepen terug, wat een wandeling was van ca. 2 uur.
Rond 19.00 uur gingen we met de hele groep eten in het restaurant voor het echte Afrikaanse maaltijd. Echt lekker was het niet, maar we hadden wat binnen.

20 januari 2004
Rond 6.30 uur werden we gewekt, wij hadden corvee dus we hadden het druk! Afwassen en Mozes zo goed mogelijk helpen. Rond 8.00 uur vertrokken we weer, eerst met een stop in het lijmsnuivende Kitale, daar konden we even de markt op en een bakkie doen bij de plaatselijke koffieshop. Vlak voordat we weggingen nog even bij de Suam, een soort Albert Heijn van Kenia, wat boodschappen gedaan. De rit ging deze keer naar Kakamega National Reserve, een oeroud regenwoud met hele hele hele grote bomen! De campsite heeft nog net geen ster, toch beschikt hij over een ‘long-drop’ toilet en een emmerdouche! We zijn inmiddels al aardig wat gewend.
Na de lunch gingen we wandelen, een 3 uur durende tocht door het regenwoud, met veel vogels, vlinders, Blauwe apen, Colobus-apen en Red-tailed apen. Het was warm en vochtig in het bos.
Na het avondeten hebben we gezellig met z’n alle de voorlopig laatste avond in Kenia doorgebracht aan het kampvuur met Marshmellows. We maakte het niet te laat want om 5.30 uur zouden we al gewekt worden.

21 januari 2004
Het zou de langste en vervelendste dag worden van alle dagen. Een zeer lange rit naar Tanzania. De tocht ging eerst naar Kisumu, waar we de supermarkt opzochten en wat hebben gedronken. Vervolgens stopte we in Kisii, het walhalla van de spekstenen beeldjes. Iedereen die hier woont, werkt volgens mij in deze industrie. Na Kisii stopten we bij het huis van een bisschop, waar we lekker hebben geluncht. Vervolgens onze rit naar de grens, eerst de nodige formulieren invullen om Kenia uit te kunnen, een stempel in ons paspoort. Weer een formulier invullen om Tanzania in te kunnen en werderom een stempel. Vervolgens moest Rik gaan onderhandelen over een zo gunstig mogelijke Dollar-T.Shilling koers. Het is al half 5 voordat we Tanzania inrijden.
Het landschap veranderd gelijk. In Tanzania wonen ongeveer evenveel mensen als in Kenia, alleen de oppervlakte van Tanzania is 2x zoo groot! We zien grote rotspartijen langs de weg, schitterende landschappen! Na ongeveer 130 km rijden we Musoma binnen, een doorvoerhaven voor toeristen die op weg zijn naar de Serengeti.
Er zijn eerst wat problemen bij de camping, maar Rik regelt alles prima. Onze campsite is op Tembo-beach, een standje aan het Victoriameer. ’s Avonds liepen er allemaal vreemde beestje, spinnetjes over het strandje, niet echt lekker.
De eerste twee zieken melden zich, waaronder Caroline. Het wordt een zeer onrustige nacht, ieder uur moet ze naar het toilet en ik mag mee om te begeleiden.

22 januari 2004
Na deze nacht blijkt de helft van de groep besmet te zijn met het buikgriep-virus, geen pretje!
Er komt die ochtend een aangepast programma, een gedeelte van de groep gaat naar het stadje en wij blijven achter op het strand. Met een prachtig uitzicht op het meer en heel veel vogeltjes en leguanen.
Rond 11.00 uur vertrokken we richting een andere campsite aan het reusachtige Victoriameer, is 2,5x zo groot als Nederland. Speke Bay is een luxe camping van een stel Nederlanders, de weg er naartoe was 3 uur stuiteren over een zeer slechte weg. Voor de zieken geen pretje overigens.
Op de camping waren normale toiletten en douches en je kon een luxe hut huren. Hier blijven we twee nachten om even lekker bij te komen voor de Grande-Finale!

23 januari 2004
We hebben een rustige nacht gehad en we houden het vandaag ook rustig. Er is vandaag de mogelijkheid om een boottochtje te doen maar wij blijven vandaag op de camping.
Er zitten nu al 2 weken op.

Kom snel weer terug voor het verhaal van de laatste week, met de Serengeti en Ngorongoro krater!